De dierenarts en ik besloten om nog een keer een pijnstiller te geven, deze keer in een pil vorm, dat werkt een week. Ik hoop dat ze dan makkelijker gaat liggen.
Bij een pil denk ik meteen aan het systeem: 4 blokjes worst, vlot achter elkaar aanbieden, in het derde blokje zit de pil, in de hoop dat de hond gretig wordt en het derde blokje niet meer kauwt. Maar ja, ik eet geen worst, dus ik dacht aan prakken en dan mengen met een paar lepels geklutst ei. Ceres spitste haar dove oren, haar neus vertelde iets over ei, ze stond te wachten. De pilletjes waren roze van kleur, ik bied Ceres er een aan op een vlakke hand: zet eet hem zo op! De tweede beet ze stuk en slikte het door. Allemaal probleem oplossende gedachten voor niks. Moderne tijd, medicijnen met een lekker smaakje.
Kijk nou! Via marktplaats is haar bankje bij een zwarte poes terecht gekomen!
Haar achterpoten glijden weg als ze wat langer besluiteloos staat; we hebben een kleed van zolder gehaald. Het helpt niet, want ze staat overal besluiteloos.
Soms doet ze direct een plas als ik heel hard 'pipi' roep. Jammer dat ik daar geen gebaar of een geurtje bij getraind heb.
Een keer per dag daag ik haar uit om een van mijn hondespeeltjes, konijn, aap, kleurending op te rapen. Gisteren viel mijn snoepjes doosje uit mijn hand. Ik moedigde haar aan dit op te rapen, ja! Ze deed het!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten