Nog een sneeuw foto. Ze heeft er van genoten, soms had ze het koud en dooiende blubber vond ze verschrikkelijk. Tijdens een ochtendwandeling vroor het heel hard, ik had wanten nodig. En ook een zakdoek om die eeuwige druppel aan mijn neus weg te halen. Daarnaast vouwde ik het poepzakje na gebruik weer op, Ceres trok mijn aandacht, ze had mijn dunne handschoen in haar bek. Kennelijk was die uit mijn zak gevallen en zij had hem opgeraapt. Hier was ik heel blij mee, geen frustratie over het verlies van de handschoen en ik had weer een beetje van mijn oorspronkelijke hondje met haar talenten terug.
Later begreep ik dat mijn partner haar dit al een paar keer met opzet aan haar had gevraagd . . .
Ze staat niet meer zo "vierkant" als vroeger, de achterpootjes staan nu dichter bij elkaar en de hele heup-partij zakt wat in elkaar als ze staat te wachten.
Met het uit de bench springen aarzelt ze wat meer. Gaan zitten op haar bankje of bij mij op de bank duurt lang, weifelend en heel voorzichtig. Het leven wordt steeds een beetje minder, hoewel ze nu op dit moment ouderwets ligt te "blaffen" tijdens haar slaap.
Een aantal ochtenden was haar bench kussensloop weer nat van een beetje urine. Ik heb het een keer laten onderzoeken: de urine is wat waterig. Er werd mineraal armer voer aangeraden en eventueel medicijnen en liever ook nog bloed onderzoek. Het voer heb ik gekocht, ik zal wat gaan mengen. Inmiddels gaat het goed door haar 's avonds om 22.00 uur nog een keer te laten plassen en haar al om 17.00 uur te voeren zodat ze vroeger drinkt waar na we de drinkbak kunnen weghalen. Vroeger voeren vindt ze prima, maar na de lekkere brokjes eruit gesnoept te hebben gaat ze eerst rondhangen in de keuken in de hoop dat ze nog iets anders krijgt. Dan eet ze haar bakje leeg. . . .
Het bakje staat tegenwoordig op een grote mat zodat de achterpootjes niet meer wegglijden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten