maandag 2 juli 2012

kano

 Nienke en Kenneth nodigden ons uit om te gaan kanoën van Zutphen over de Berkel richting Almen.
 Ceres zit op een kussentje (verdoezelde een oncomfortabele stang in het midden)
 Hier is ze nog super braaf op haar plek, maar al snel wriemelde ze onder mijn arm door naar voren.
 Vervolgens 2 pootjes op de boeg.
 Daarna ook twee achterpootjes. Ik zei "terug" en zowaar ze liep achteruit zodat ze weer in de boot kon stappen. Maar ja, voorop is erg leuk dus als ik peddelde ging ze weer. Weer terug in de boot zette ik voor de veiligheid de lijn aan haar tuig. Terwijl ik een plekje zocht om de lijn aan vast te zetten gleed of sprong ze in het water; ik zag het niet gebeuren. Ze zwom, maar niet geheel op haar gemak. Met de lijn kon ik haar naar de boot trekken en haar helpen uit het water te klauteren. Daarna schudden op de boeg, vrij voorzichtig om er niet weer af te vallen. Voor mij helaas een ware douche.  En daarna mocht ik met een kletsnatte hond tussen mijn benen verder kanoën.
Verder was ze uiterst gemakkelijk in de omgang. Ze ging braaf aan - en van boord als we dat vroegen. Bij een aanlegplaats ging ze wel steeds verder bij ons vandaag maar kwam direct terug als we er iets van zeiden. Helaas ging ze erg fel te keer toen een jonge onbezonnen Labrador ons kwam storen. In de boot kon ze speuren naar eenden en meerkoeten, ook zag ze diverse honden onderweg. Als honden naar haar staren gaat ze keffen, anders is ze netjes stil, of een beetje binnensmonds "roef, roef". 

oranje speeltje


 We kregen een speeltje, Ceres vindt het heerlijk om het stuk te maken. 
 In het begin pakte ik het af na een kwartiertje knagen.
Nu maakt ze het nog steeds stuk, maar na 5 minuten stopt ze en gaat ze slapen...
 of ze krijgt een duif in het vizier. Die moet worden weggejaagd.
Mijn fiets heet "kameel". Ik ben net met Ceres aan de fiets thuis gekomen met geranium in de fietsmand, een hangbak voor de geraniums in de fietstas en een zak potgrond tussen het zadel en de fietsmand.




maandag 18 juni 2012

mei en juni observaties

Ik lees in mijn boekje een aantekening dat Ceres laatst een wasknijper in 100 stukjes had geknaagd. Dat was haar kennelijk goed bevallen want daarna klom ze op haar kruk om de volgende wasknijper van het rekje te pakken. Daar heb ik iets van gezegd, tot nu toe houdt ze zich hier aan.

Vorige week stapte ik over op iets andere visolie pillen met een lagere dosis. Stom van mij om dat niet wat netter af te bouwen, zoals een poosje om en om de verschillende pillen te geven. Enfin, na de eerste nieuwe pil vonden we Ceres sloom en begonnen te twijfelen aan de iets andere bestanddelen. Maar tegenover de sloomheid thuis stond een heftiger reactie tegen andere honden. Tijdens een tochtje door de stad, niet te harden zoals ze tegen alle tegemoet komende honden uitviel. 's Avonds op weg naar behendigheid overkwam dit me nog een keer waarna ik me voornam om de volgende dag direct een pot van de vorige pillen te kopen.

Bij behendigheid deed ze het die avond verder erg goed. Ik heb me voor een keer aan mijn eigen beloften gehouden en zodra de slurf in het parcours stond heb ik gevraagd of ik Ceres daar 3 keer achter elkaar door mocht sturen op mijn manier zonder de andere toestellen. Zo waar, dit mocht, de eerste keer werd de slurf nog redelijk open gehouden, daarna lager en zelfs dicht, ze deed het allemaal. Ook toen we later een paar sprongetjes ervoor en erna deden. Deze hobbel is nu ook genomen!
Daarnaast wordt ze steeds beter in het uitvoeren van verschillende taken achter elkaar. Soms onderbreek ik een parcours door er een Niveablik te leggen, ze weet dat ze die met de neus moet aanraken en er bij moet blijven tot ik beloon of de volgende opdracht geef. Vooral bij het veranderen van richting is dat erg handig.

We gingen een boodschap op de meubelboulevard doen, deze keer nam ik me voor dat ze netjes, gecontroleerd uit de auto zou moeten springen en daarna zit. Iedere hulphond kan dit, Ceres gaat altijd schudden en daarna smeert ze hem. Dus ik stond op mijn strepen en stuurde haar direct terug in de auto na haar weigering om te zitten. Nou daar zijn we wel een poosje mee bezig geweest. Toen ze dan eindelijk in een vloeiende beweging uit de auto sprong en ging zitten nam ik de tijd om eens rond te kijken wat haar nu zo "hyper" maakte. Het bleek dat we geparkeerd stonden tussen de kippenbotjes van KFC!  Daarna vertelde ik haar dat ze die met rust moet laten en konden we naar de winkel lopen.

We hebben een speeltje gekregen, een bal in een pluchen sliert-hoes. Ceres knaagt dit graag kapot. Af en toe mag ze het ding een kwartiertje hebben, ik zeg dat ze er zachtjes mee moet doen. Als ze het ding wil hebben zit ze demonstratief bij de tafel waarop het ligt. Af en toe zie je oranje stukje in de ontlasting. Nu mag ze hem permanent hebben en laat ze hem ook liggen omdat andere dingen leuker zijn. Gisteren viel het ding onder haar leiding in de vijver, dus nu moet het ding eerst drogen voor het weer naar binnen mag.



zondag 6 mei 2012

behendigheid


In de vorige blog kondigde ik aan dat ik ging stoppen, maar zie, ik kan het niet laten.
Dan kan ik meteen beschrijven dat het "kef"-probleem aardig begint op te lossen. Na zit en brokjes voeren kon ik aangelijnd lopend brokjes voeren. Vervolgens kon ik haar loslopend aan een brok "lijmen". In het begin deed ik dit achteruit lopend naar de "kef" bron, nu kan ik het ook vooruit. Wel heb ik moeten leren dat Ceres vooral rechts van me moet lopen, dan zit ik er altijd tussen.
We observeren dat Ceres tegenwoordig innig tevreden op haar rug in haar mand slaapt. Ze is daar meer ontspannen, zou dat de invloed van de visolie zijn?

Het is overigens opmerkelijk dat ze graag rechts loopt, terwijl ik haar 2 jaar lang links naast me heb laten  lopen. Bij veel honden "dingen"  moeten honden links. Dat stamt nog uit de jacht tijd; geweer rechts, hond links. In het moderne leven is het onhandig. Op bospaden lopen mensen toch automatisch rechts, wil je de hond afschermen, dan moeten de honden ook rechts. Naast de fiets moeten honden altijd rechts. Daarnaast zijn de veel dieren links iets "behendiger", linksom draaien en naar links kijken:  kijk je naar de geleider, dan moet je rechts van de geleider lopen.

We doen een cursus behendigheid. We hebben even een week vakantie gehad, wat me tijd gaf voor een grondige evaluatie. Bij de huidige instructeur moeten er vaker meerdere toestellen achter elkaar genomen worden. Ceres begon steeds vaker met eigen initiatief, zowel voor als na de oefening. Een oefening met een haakse hoek erin was al helemaal moeilijk.
Aan het begin van een reeks zette ik Ceres neer, nog voor ik had gezegd dat ze mocht starten was ze al weg . ALS ze terugkwam dan ging dat ook nog via diverse sprongetjes: "kijk Quirien, ik kan hier overheen, O was dat niet de bedoeling?, dit dan? hup onder iets door, en nog even door de tunnel! zitten? erg moeilijk!"

Instructeur: "Je moet een "attentie commando" aanleren. Huh?  CERES!, CES!, SSSS!, Tuur!(=kijk n's) handklap!  niets hielp, ze gaat als een blind paard, doof eigenlijk. Nou dat ergert mij, dus ik ben begonnen aan een email-wisseling met een groep mensen die hun hond clickerend trainen. (zoek via Yahoo, de Nederlandse clickerlijst).  Daar krijg ik altijd veel goede raad. Er gaat nu een eierwekker mee, en de beloningen zijn beter, kortere oefeningen, meer structuur, oefeningen van achter naar voren opbouwen. Ik heb een gooibaar trekspeeltje gemaakt: 

 Twee katten balletjes in een cilinder van fleece stof. Dat stuitert niet  zo over het veld en is kort genoeg zodat ze er zelf niet over struikelt als ze het draagt.
 Inmiddels heb ik 26 paaltjes die ik in de fietskar vervoer naar een sportveld. Als ik opbouw zet ik Ceres vast aan de kar, dat is simpeler dan 15 minuten liggen op mijn verzoek. Ceres gaat namelijk graag zelf de hort op. Niet erg herderend gedrag zou ik denken.  Ik had de clickergroep gevraagd of ik wel of niet een grondpen zou moeten gebruiken. Maar nog voor er antwoord gegeven kon worden maakte Ceres het zo bont dat ik haar aan de kar knoopte en zelf even ging afkoelen. Dus nu gaat er een extra musketon haak mee.
 De email-wisseling inspireerde tot het maken van een "band", gemaakt van paraplu stof. Ik neem altijd weggegooide paraplu's mee en verzamel de stof. Eigenlijk om er eens een vlag van te maken. Achter de band een palen baantje van 6.
 Achter de band is er links een constructie te zien dat een breedte sprong voorstelt (Ongevraagd springt Ceres er graag op, en dus in, want dan zakt het laken naar beneden), en 3 "hoge" sprongetjes. Alles van stof zodat het weinig ruimte inneemt en weinig weegt.
Op de club zijn er ook toestellen die schuin omhoog en omlaag lopen, de wip, de kattenloop (een soort hooghoutje (bruggetje)) en een schutting. Daar mogen honden niet in volle vaart van boven afspringen, ze moeten met minstens één poot een wit vlak bij het  gras aanraken. Dus je moet ze leren stoppen. Dat hebben we volgens Sue geoefend, met een keuze voor 2 voorpoten in het gras en 2 achterpoten op de plank. Hier in de tuin was mijn idee eerst op de stoel springen, dan via de tafel naar de andere stoel, over het witte krukje en dan naar beneden. Ze doet het wel maar als ze niet netjes beneden eindigt en ik vraag om het opnieuw te doen, dan draait ze zich om, loopt over de plank omhoog, draait daar en komt weer naar beneden om dan beter te blijven staan. Ze vertoont wel wat ik graag wil, maar of ze het echt snapt???  En vervolgens toepast op de toestellen op de club???  Honden zijn geen kei in het generaliseren.


Nog 2 aantekeningen van gekke dingen.
Ceres was 3 dagen in het pension, en opeens loopt ze thuis de trap geheel op. Iets dat ze nooit deed. Een dag later poets ik mijn tanden, boven, ik hoor opeens duidelijk gesnuif, is ze weer boven. Ik been de badkamer uit, schep haar op, draag haar naar beneden, zet haar resoluut in de keuken, deur dicht en stamp weer naar boven, continueer het tandenpoetsen. Alles zonder woorden. Nu geef ik haar natuurlijk voorlopig niet de gelegenheid om achter mij aan te komen.
Recentelijk had ik een volle stofzuigerzak bij de achterdeur neergezet, om later mee te nemen naar de vuilnisbak buiten. Ik stap uit de gang de keuken in en zie Ceres kauwend op een stuk karton. Dat was een deel van het sluit mechanisme van de stofzuigerzak, maar de zak was nog wel heel. Had ik even geluk!






zondag 25 maart 2012

Weven II

     Ceres heeft een rare gewoonte ontwikkeld, ze draaft af en toe op mensen af om er dan hard tegen te keffen. Ze deed het ook toen ik een wandeling maakte met haar fokster, moeder en oma. We liepen op hun terrein, er kwam een wandelaar ons tegemoet, de andere honden negeerden de man, ik dacht dat Ceres zich zou aanpassen aan de anderen maar nee, Ceres "vloog" hem keffend aan. 
      Ik probeerde diverse strategieën maar toen ze ook een keer iemand omcirkelde en de kuiten van deze mevrouw aanstootte was voor mij de maat vol. Ik zocht hulp en heb recentelijk een uur met een honden trainer in het bos gelopen om ons te laten observeren. Ik kreeg de raad om veel meer aan te lijnen zodat ik controle heb. Ceres moet tot nu toe zitten, want samen lopen levert toch te veel getrek op.
     Het nadeel is dat er in het dicht bijzijnde hondenlosbos veel bazen zijn die hun hond niet bij zich kunnen houden. Die honden komen dan af op de zalige geuren van mijn lever waarmee Ceres bij mij blijft. Dat levert een conflict, want het is erg moeilijk om te blijven zitten terwijl er een ongeleid projectiel rond ons walst. Het wegsturen van deze honden gaat mij slecht af. Een stok komt agressief over, ik denk aan een plantenspuit.
    Verder kreeg ik de raad om een capsule visolie per dag te geven, daar kan ze rustiger van worden. Als een tegemoet komende hond gaat liggen of er komt een grote groep honden aan: omdraaien, conflict vermijden.


Gelukkig hebben we het hondenlosbos niet elke dag nodig, op een sportveld achter de bal aan rennen in combinatie met opdrachten zijn ook een heerlijke manier om samen bezig te zijn. Dan zet ik 14 paaltjes in de fietskar. 1,30m brede lappen met klittenband span ik tussen twee paaltjes tot hindernisjes in combinatie met het weven.


Hieronder een serie filmpjes van het weven door 6 paaltjes in een park dichtbij ons huis:



 Bij behendigheid wil men dat de hond rechts langs het eerste paaltje de baan start en niets overslaat.
 Als Ceres kiest voor iets anders dan gooi ik de bal niet. 




Dit filmpje was lastiger te maken, want nee, tot nu toe stond er nooit iemand aan het eind van de baan!



De bal ruil ik voor brokjes.




 Eerst rond de boom en dan de baan door:




Op 9 April is Ceres 2 jaar bij mij. Het is niet gelukt om de 7 niveau's van de opvoeding volgens Sue Ailby in deze 2 jaar te doorlopen. Het is wel mijn plan om daar nog eens aandacht aan te besteden maar het heeft geen prioriteit. Ik denk dat we niveau 4 met gemak kunnen doen, de laatste drie zijn toch verfijningen. De "blijf" oefeningen zijn verreweg het moeilijkste voor Ceres, en trouwens ook voor mij. 


    Vandaag liepen we voor het eerst anderhalf uur door de prachtige weilanden en bossen langs de IJssel bij Wilp. Ceres moet aangelijnd zijn, ik gebruik dan een flexlijn aan een tuig, dan mag er getrokken worden, wat ze bijna niet doet! Ik heb een tweede, ander model tuigje, dat ze prettiger lijkt te vinden dan het tuigje van de fietsmand. Aangelijnd wandelen is ook wel fijn, dan kunnen wij wat meer van de omgeving genieten, spechten die roffelen, zwevende, mauwende buizerds, een ooievaar cirkelend op de termiek, de eerste pinksterbloem, bloeiend speenkruid; Ceres kefte geen enkele keer tegen de andere wandelaars. Ze kon aan de flexlijn in een sloot over de bodem peddeldend afkoelen. Ze is zo lekker klein dat Paulus haar gemakkelijk kan dragen, klimmend over alle hekken.

De "bestuurbaarheid" van deze blog is inmiddels flink verminderd wat me een beetje ontmoedigt om blogjes te blijven maken. Daarnaast zullen de blogjes herhalingen gaan worden, zoveel beleven we nu ook weer niet. 
Samengevat: trouwe lezers, dit was mijn laatste blogje.





zondag 18 maart 2012

weven



Deze fiets heet "mijn kameel".


http://www.youtube.com/watch?v=7anJ3egQmyw    deze link toont een filmpje dat mij precies uitlegde hoe ik Ceres moest leren tussen de paaltjes te weven. Paaltjes moeten 60cm uit elkaar op een rij staan. Een ander filmpje gaf nog een super tip:  je hond mag fouten maken, op de verkeerde manier door de paaltjes gaan, het is aan de trainer om dit NIET te belonen met het gooien van de bal. Ik heb zeer ruim de tijd genomen om de eerste 4 paaltjes te oefenen, met een groot resultaat. Overigens was elke training een feestje. We doen dit op een sportveld hier een kilometer vandaan. Ze loopt naast de fiets naar de Grift, daar mag ze even los, dan lopen we naar het veld, ik zet de paaltjes uit en we starten. De eerste weken kreeg ze een brokje per terug gebrachte bal, een hele lunch. Nu vindt ze het een leuk spelletje, als ik de bal aan pak zonder beloning gaat ze gretig nog een keer door de paaltjes.


Inmiddels, 5 weken later, kan ze door 10 paaltjes weven. Nu heb ik de fietskar nodig om al die paaltjes te vervoeren. Een foto serie moet nog worden gemaakt, maar er zijn wel 2 andere foto's, geïnspireerd op het filmpje: http://www.zapiks.com/share/player.swf?autoStart=true&lang=en&file=52372




 


 

donderdag 12 januari 2012

Methode/boeken/sites


informatie/methode/boeken/sites


Soms verwijs ik wel eens naar mijn blog maar deze informatie zat zo ver terug dat ik het een keer herhaal.

De gebruikte methode is de vertaling van de Canadese methode geschreven door Sue Ailsby.
Zie www.sue-eh.ca  Daar zijn de blogs te vinden van de training van haar eigen honden, Portugese waterhonden, Stitch en Syn.  Klik op "writing" in de kolom aan de linkerkant.

De vertaling is te vinden door lid te worden van de Nederlandse Clickerlijst op Yahoo. De groep mensen die op deze mailinglijst discussieert geeft ook antwoorden op gestelde vragen. Naast de methode van Sue zijn er ook diverse andere documenten te vinden, zoals de vertaling van het aanleren van apporteren in 29 stappen.

Veel informatie geeft de site van Sandra Hurkmans: www.doghouserock.nl met training tips en ook een uitgebreid verslag van de opvoeding van Ronja.

Op www.youtube.com zijn er zo'n 60 filmpjes te vinden bij kikopup dog training. Emily laat zien met haar honden Kiko en Splash hoe je clickerend de hond van alles kunt leren. Bijvoorbeeld:  http://www.youtube.com/watch?v=_2oeOUZ8kls  

Boeken:

De vrouw die naar honden luistert, Jan Fennell


De waarheid over honden, Stephen Buddiansky

Denken als een hond, John Fisher
De psychologie van de hond, Stanley Coren
Kalmerende signalen,   Turid Rugaas
Clickertraining, de 4 geheimen van supertraining Morton Egtvedt en Cecilie Koste


zie hondenschool Alert http://www.alerthondentraining.nl/