We gingen met de trein naar Utrecht Vaartsche Rijn. Het leek me lang om op haar poten te staan. Enfin, ik koos voor een half uur om naar het station te lopen, dat was nogal ruim. Eerst een half uur in de trein, dan overstappen en nog 2 minuten in de trein. Tussendoor steeds een lift. Dan nog 10 minuten lopen. Voor een 16 jarige ging het allemaal heel soepel, bijna 2 uur op de been.
De dag van te voren kocht ik een e-ticket! Ik stam nog uit de tijd dat mijn moeder het te duur vond om een perronkaartje te kopen om oma bij de trein op te wachten.
Ceres en ik wandelden naar de diervoerwinkel, daar pakte ze bovenstaande lekkernij uit een kast. Ik heb het maar gekocht. Als ze het ruikt krijgt ze ogen als schoteltjes en ze is spontaan bereid om er voor te gaan zitten, iets dat op wachtwoord niet meer lukt. Als ik zo creatief was om een nieuw gebaar te verzinnen dan zou ik het haar nog wel kunnen leren. Anderzijds, zo graag zit ze niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten